İnanmadığın şeyler seni öldürebilir Urban Legend (1998)

Rabid Grannies

Korku Film Arşivi

Korku Sinema

GökhanToka

16 Nisan 2012

6 Adet Yorum

6

Les mémés cannibales
Yönetmen: Emmanuel Kervyn
Senaryo: Emmanuel Kervyn
Imdb Puanı: 4.5/10
Yapım: 1988, Belçika/Fransa/Hollanda, 122 Dakika
Oyuncular: Catherine Aymerie, Caroline Braeckman, Richard Cotica, Danielle Daven, Patricia Davia

İki yaşlı teyze, doğumgünlerini kutlamak için evlerinde bir parti vermeye karar verirler. Partiye ne kadar akrabaları varsa hepsini davet ederler. Partinin konuk listesinde, sülalenin karakoyunu, karanlık büyüler ile ilgilli hayırsız kuzen de vardır. Yemek masasında hediyeler teker teker açılmaya başlanır. Sıra kara büyücü kuzenin hediyesine geldiğinde partinin eğlence anlayışı birkaç basamak sıçrama yapacaktır. Kuzenin hediyesi babanneleri kana susamış yaratıklara dönüştüren bir büyüdür ve parti başlar!

Kuduz Babanneler, eğlenceli ve bol kanlı, olağanüstü bir 80ler korkusu. Filmi izlerken çok net bir Evil Dead havası alabilirsiniz. Üzerinde artık bir B-Movie markası olan Troma’nın etiketi olan film, aslında Troma ekibi tarafından çekilmiş değil. Troma düşük bütçeli bu Belçika/Fransa filmini kendi çizgisine yakın görmüş olsa gerek, bularak dağıtımını üstlenmiş sadece. Düşük bütçesine rağmen plastik efektlerin çok iyi olduğunu da belirtmeliyim.

Yönetmenin bundan başka bir işi görünmüyor; bu da oldukça ilgi çekici bir detay. Oysa ki yönetmenin bu filmde bir Sam Raimi veya Peter Jackson başlangıcı yaptığını söyleyebiliriz. Kuduz Babanneler’in Evil Dead / Bad Taste’den daha kötü veya daha az eğlenceli olmadığı bir gerçek.

Filmin ilk yarım saatinde karakter yaratan yönetmen, olabilecek en itici tiplemeleri kalabalık bir ailenin fertleri olarak bir araya getiriyor. Karakter yaratımına yarım saat ayrılması tamamen ceset sayısının yüksekliği ile ilgili, yoksa aklınıza “sanat filmi mi izliyoruz, derinlemesine psikolojik irdemele mi yapıcaz?” gibi gereksiz sorular gelmesin. Filmin geri kalan bir saati ise bu tiplerin babanneler tarafından birer birer parçalanması üzerine kurulu. Kanlı, parlak, anlamsız fikirlerle dolu olan filmimiz, zırhlı kuduz babanne, kıç yeme sahnesi ve korku sinemasının tabularından biri olan “çocuklar öldürülmez” tabusunu hiçe sayan iştah açıcı sahnelerle bezeli.

Gökhan Toka

Önceki Sonraki

27

Paylaşım

Yazar: Gökhan Toka

Tüm Yazıları
4 Mart 1975′de Ayvalık’da doğdu. Korkunç bir evde büyüdü. Gıcırtıyla açılan büyük paslı metal kapılar, binbir çeşit ıvır zıvır ve örümcek ağlarıyla dolu kocaman depolar, dize kadar suyla dolu hiç ışık girmeyen bir bodrum katı, üzeri beyaz çarşaflarla örtülü mobilyalarla dolu kullanılmayan tozlu odalar. Bu ev ortamı her türlü alt korku genresi için gereken arka fonu sağlayan bir set gibiydi. Artık ruh sağlığı adına bu acayip evden uzaklaşmak zorundadır. Bir yatılı okula yazılmaya karar verir. Ne var ki bu kararı verdiği 80′li yıllarda korku sineması altın çağını yaşamakta ve Lambada kokulu sıkıcı yatılı okul atmosferinde tek elle tutulur eğlence modeli “videoda film izlemek” olarak göze çarpmaktadır. Gökhan 80′lerin tüm korku filmlerini o dönemde videoda sıcağı sıcağına izler. Sonrası ise çorap söküğü gibi gelecektir. Gökhan korku filmi izlemeye devam ediyor ve yaşamını adrenalin bağımlılığı ile geçiriyor. Yıllardır hayvan gibi çalıştığından arada vakit bulursa izlediği filmler hakkında birşeyler de yazıyor. Korkufilmi.net sitesinin kurucusu ve sözüm ona yazarıdır.

Yorumlar (6 Yorum)

YORUM YAZ