Uzayda çığlığınızı kimse duyamaz... Alien (1979)

Imprint

Korku Diziler

Korku Sinema

MelisaAydın

17 Şubat 2009

9 Adet Yorum

9

Masters of Horror – Sezon: 1 / Bölüm: 13
Yönetmen :
Takashi Miike
Senaryo : Mick Garris, Daisuke Tengan
Yapım:
2006, ABD / Japonya
Oyuncular: Billy Drago, Youki Kudoh, Michie Itô, Toshie Negishi

Bir kısa film olmasına karşın, izleyicisine bunu kabul ettirmekte güçlük çektiren İmprint, dünyanın en çılgın yönetmeni Takashi Miike’nin ellerinde kelimenin tam anlamıyla başyapıta dönüşmüş bir seyirlik.

Amerikalı bir adam ülkesine dönmeden önce, genelevde çalışan güzel bir kadına bir süre sonra onu alıp kendi ülkesine götüreceğine dair söz verir. Ancak geri döndüğünde onu bulamaz ve orada karşılaştığı masum görünüşlü, yüzünün yarısı deformasyona uğramış fahişeden ona neler olduğu, nerede olduğu ve kendisi yokken olanlar hakkında bilgi almak üzere konuşmaya başlar. Anlatı örgüsünün başlaması ile birlikte, izleyici için zor bir süreç, katlanılması güç sahneler, kabul edilmesi imkansız unsurlar dahil olur konuya. İşkence sahnesi ile sinirleri tavan yaptıran; aykırı, tabu konuları şok edici bir değişken gerçekliğin paralelinde işleyen, ciddi anlamda sabır isteyen bir film İmprint.

Filmin ilk dakikalarından son saniyesine dek ahlaksal kabul görürlüğün öngöremeyeceği sınırları aşar, bu aşımın geleceği yer, yozlaşmanın kaderle sınanmasıdır. Sakat bir ilişkiden doğan sakat kız, Japon toplumunun geleneksel normlarından (ki bu normlar vaat edilmiş Japon kültürünün çerçeve içinde güvenceye aldığı kendi halkını dış ahlaksal tehditlerden korunma garantisini de kapsar ) tam da sembolleştirilmiş, normların dışına çıkmış, toplumun içinden iki kişinin sakat ilişkisine gönderilmiş okların eleştirisidir.

Kötülüğü erdem olarak yücelten, iyiliğe tahammülü olmayan kızın bu duruma gelme sebebi film boyunca izleyicinin gözleri önündedir. Küçük kızın iyiliğe yönelmesi hiçbir şekilde mümkün olamamıştır ki, bunun en önemli sebeplerinden biri bir rahibin etkisidir. Miike küçük kızı taciz eden, kötülüğü ve cehennemi yücelten rahip kanalı ile yine kutsal bir kavrama saldırmıştır, üstelik olabilirlik derecesini göz ardı etmeden… En koyu Budist bile buna imkansız diyemeyecektir. Filmde göz önüne serilen dünya üzerinde cehennemi yaşayan insanların kaderi kendi seçimlerinin sonuçları ve etkileridir. Neredeyse masum, iyi tek bir karakter bile yoktur. Tek masum karakter olan, genelevdeki kıza geri döneceğini söyleyen Amerikalı ( ? ) dahi çok da masum sayılamaz, sözünü tutmakta geç kalmıştır belki de.

Miike, iyilik kavramından nefret eden kızı, onu buna mecbur bırakan, fantastik bir unsur olan ikiz kardeş kanalı ile bir şekilde masumiyet verir ve bu şekilde algılarımızla oynar. Masumiyet-suç, iyilik-kötülük, güzellik-çirkinlik gibi kavramları, adeta çivi dolu bir koltuğa yaslanıp izletircesine keskin bir anlatım, rengarenk bir tabloya bakarcasına görselliği şık duran renksel uyum, kısaca birbirine zıt kavramları ( kabul edilebilecek olan ve reddedilen kavramları, gerçeğin değişken yüzünü ) izleyicinin algısal duvarına çarpıp oradan yüzüne tokat gibi indirir Miike.

Filmin en ağır sahnelerinden biri olan işkence sahnesi, fiziksel şiddetin detaylı görselliği ile birlikte yıkıma uğramış erdemin sınır tanımazlığı ile eşdeğer ağırlıktadır. Masum bir fahişe ( bu iki kavramın yan yana gelmesi dahi birçokları için alışılmadık değil mi? ) , sadece gerçeği öğrenmeye razı olan bir Amerikalı, fiziksel ve ruhsal sakatlığın cehenneminden başka bir fahişe. Ve elbetteki Takashi Miike’nin hayranlarını allak bullak eden bir kısa başyapıt: İmprint. Uğruna kitaplar yazılabilecek kadar önemli bir film.

Melisa Aydın

http://www.mastersofhorror.net

Önceki Sonraki

27

Paylaşım

Yazar: Melisa Aydın

Tüm Yazıları

Yorumlar (9 Yorum)

YORUM YAZ